Nooit meer.


Author: Wolf posted in Soul

Tags: Untagged 

Halverwege december kiepte een collega zomaar ineens om. Letterlijk.
Dood.

Ik was zelf volop aan het griepen toen de volgende kwam.
Ook dood.
Vrijwel volkomen onverwachts.
Mijn enige nestgenoot. Tweeling-nestgenoot.
Gecompliceerde nestgenoot.

Ik had in mijn leven pas één overleden persoon opgebaard gezien.
 
Er waren wel meer dooien, maar die waren doorgaans niet toonbaar meer. Doodgaan is in onze familie ingewikkelde materie.

In dezelfde week dat de nestling opgebaard lag, overleed een zeer goede bekende, kennis, vriend.

Twee wakes in dezelfde week. Twee uitvaarten in dezelfde week. Drie overledenen in een maand. En die van de nestling, zorgen voor alle afhandelingen. Nog mee bezig.

Het begon me te dagen bij de ex-collega.
“Nooit meer”.

Ik begin steeds meer te begrijpen wat “nooit meer” betekent.

Nooit meer.

Er zijn een heleboel ‘nooit meer’s ‘die je kan missen.
Er zijn ‘nooit meer’s ‘die je niet gemist wil hebben. Maar je gaat ze missen. Want het gebeurt Nooit Meer.

De maand januari was voor mij de maand van het besef.
Nooit Meer.
Nooit meer.

We adopteerden twee wolven. Dat had ik eigenlijk als nieuws willen melden hier.
Dat we twee wolven hebben geadopteerd. Dat we die bezocht hebben. Dat het Prachtige Wolven zijn. Dat je helemaal gelukkig wordt als je de wolven naar elkaar hoort huilen.

Maar daar kwamen drie doden tussen.
Mensen.
Nestgenoot. Collega. Vriend,.

Dat je daarover huilt, maar niet naar elkaar, want dat kan niet meer.

Na de koortsen van de griep kwamen de oplevingen van het nabestaan.
Ik ben plotseling een nabestaande.
Ik kijk nog elke keer op de telefoon of er gebeld is.
Er wordt niet meer gebeld.
Nooit meer.

Ik troost mijn oude moeder, die haar jong ten grave heeft gedragen - maar die nu misschien zelf ook eindelijk rust krijgt, een rustige oude dag.

Het is allemaal zo eenvoudig niet.
Ik heb de afgelopen weken één ding met toenemende horror beleefd.

Nooit meer.

Nooit meer,.

Nooit meer.