De afgelopen week was in heel onze regio de Kindervakantiewerk-week.
Wij nemen daar aan deel in team "Facilitair Beheer", wat betekent dat we ons een slag in de rondte rennen om materialen op de juiste tijd op de juiste plaats te krijgen, en tevens om verslag te doen in woord en beeld van elke dag en elke locatie in een dagelijks bulletin.
Ieder in zijn eigen habitat dus voor de voeten liepen we elkaar niet.
En ondanks berichten over leeglopende dorpen, was aan kinderen beslist geen gebrek.
Aan het eind van zo'n week houd je materialen over.

Omdat mijn taak als dagelijkse razende reporter er op zat, hielp ik de ploeg "gevonden voorwerpen" die bij de uitgang postte.
Het leek mij een goed idee om wat voorwerpen UIT de kist IN het directe zichtveld te plaatsen.
Ik ga u geen foto verstrekken hiervan!
Op zeker moment stond ik als een vogelverschrikker met op armen, hoofd en handen: een sandaal, een sok, drie handdoeken, een onderbroekje, een roze pet, twee vesten, een T-shirt en drie knuffelbeestjes.
"Gevonden voorwerpen! " "Gevonden vóórwerpen!"
Och wat was ik blij toen ik dat ondergoedje kwijt was!

En daarna ben je dan met de hele ploeg Ondersteunende Diensten bezig om alles weer op zijn plaats cq juiste afvalcontainer te krijgen, wat ook weer een hoop lachen is.
En daarna. Storten we collectief in en slapen twee dagen aaneen.

Geen idee waarom we dit elk jaar weer doen.
20-08-2017 01:12:00
964
Print
 
Comments List
Ja, dat lijkt mij erg leuk om te doen.



Gevonden voorwerpen? Ik begrijp niet hoe mensen zoveel spullen kunnen verliezen, vergeten en kwijtraken.

Al is dat met kinderen die plezier maken toch even iets anders.



Vrolijke groet,





Goede morgen Wolf. Jullie doen dat ieder jaar omdat het gewoon heel leuk is voor de kinderen. Jammer dat je geen selfie hebt gemaakt van jou zwaaiend met alle gevonden voorwerpen , ik zie het al voor me een roze pet op je hoofd en de rest verdeeld over je armen.

Maar ik denk dat de knuffels weer blij bij de eigenaartjes terug zijn ontvangen. Een kind dat zonder zjn knuffel naar bed moet is een ramp die weken doorgaat.

Fijne zondag gewenst.
Wahahahaha, dat is exact mijn herinnering aan de kinderkampen die ik heb begeleid (ooit) . Ik meldde mij aan om het twee weken te gaan doen, dat moest kunnen. Maar elke keer was ik na 1 week helemaal kapot en moesten we iemand van de reservelijst laten komen :) Kapot! En toch was het mooi. Ach ja, ook wij waren jong en onbezonnen.

Dankje dankje! Jongeman, hahaha. Dat voel je je nog maar héél soms, vanaf een bepaald punt. Maar de taart was goed en het feest ook; daar gaat het om :)

Groeten!
Hey Wolf, dank, dank! Ik moet je eerlijk bekennen dat ik recentelijk niet naar de Kleine Prins heb omgekeken.. maar het staat wel op mijn lijst voor herhalingen! Dus dàn weet ik het weer :) Maar eerst die stapel boeken van de bieb, waar alweer boete op komt, en dan nog wat waaronder A Midsummer Night's Dream dat ik iemand beloofd heb te gaan lezen... druk, druk!

Maarrrrr.. ik vind het mooi en hoopgevend dat onze samenwerking je positieve associaties opleverde!

Dank!