Ik was het beu. Het lopen met de stok, de terugkerende slijmbeursontstekingen door overbelasting van de schouder mede door die stok; de vracht pillen, de beperkingen.
Zou er niet een soort van brace kunnen zijn die de brakke poot genoeg steun gaf om zonder stok te kunnen lopen?
Ik wendde mij tot Orthopaedie2000.
 
Bij Orthopaedie2000 zat een wizzard die na tien minuten bestudering van mijn lopen en achterpoot, meer over de manke poot kon vertellen dan ik zelf zelfs wist, en alles klopte.
Ja, hij kon me een brace aanmeten waarmee ik vele malen beter zou kunnen lopen dan nu.
Maar hij wilde eerst eens overleggen met een expert. Misschien kon er nog een mate van herstel worden bereikt zonder brace, en die brace kon dan daarna nog aangemeten worden.
 
Zo werd ik opgeroepen voor intercollegiaal overleg bij een revalidatie-expert in het AZM.
Daar was ook de instrumentenmaker van Ortho2000 bij en een orthopedisch schoenmaker.
Gedrieën beschouwden zij mijn lopen en achterpoot, staken de hoofden bijeen, kwamen tot dezelfde conclusie: Danny!
 
Danny is een revalidatie-fysiotherapeut gespecialiseerd in complexe gevallen.
Danny is nog veel meer dan alleen dat, maar dit is waarom ik bij hem terecht kwam.
 
Danny aanschouwde, bleek dezelfde wizzard-capaciteiten te hebben als de man van Ortho2000 en méér. Hij beloofde me dat we die poot een heel stuk beter functionerend konden krijgen. Niet honderd procent goed, maar wat wilde ik zelf bereiken?
Ik wilde weer vrij kunnen lopen, lopen zoals vroeger, hele einden, uren, en zonder stok.
We stelden onze doelen en Danny ging aan de slag.
Ja hoe? Ik weet niet wat ie allemaal deed en doet. Massage, dry needling, een krak hier en een krik daar. Oh, ik heb best wat liggen joekelen daar, snertmetwortelstamp wat deed dat zeer.  Oefeningen voor mij; oefeningen die ik op elk moment van de dag en de nacht uitvoerde, nauwgezet en voortvarend.
Ik leerde weer lopen.
In het begin liep ik zoals je loopt wanneer je bij elke stap moet nadenken over hoe het lopen moet. Probeer dat maar eens zelf [grijns]. De actieradius nam toe, eerst moeizaam, later steeds meer en steeds sneller.
Ik kreeg andere medicatie. Pijnvrij zal het nooit worden, maar met medicijnen met minder of geen bijwerkingen nam óók de verbetering toe.
Ik liep en liep en liep. Op vlakke grond, op brakke grond, door modder, door veld, over gladde stenen, over stroef plaveisel. Omhoog en omlaag. Langer, sneller, vaker.
 
Op vakantie in Friesland en de Achterhoek begon ik de stok ook weg te laten in plaats van mee te dragen.
Na die vakantie, met een topper - zij het per ongeluk - van een wandeling van drie en een half uur door de Rottige Meenthe, wierp ik de stok definitief in een kast.
 
Wolf loopt weer.
Wolf krijgt gewoonweg geen genoeg van het lopen! De vrijheid terug!
 
Is de poot zoals die was voor het ongeluk in 2007? Neen. Medicatie heb ik nog steeds nodig, pijnvrij zal het nooit worden; stukke zenuwen blijven stuk en er schijnen vreselijke dingen te zijn gebeurd daar binnen in mijn achterpoot - de experts van hierboven waren daar zeer eenduidig in. Een honderd procent herstel is onmogelijk.
Maar ik loop. Zonder stok!
Ik heb de best denkbare wandelschoenen, en een supphosekous voor wat ondersteuning.
Sorry Ortho2000, een brace komt er niet.
Vier jaar geleden liep ik met moeite twintig minuten.
Nu is anderhalf uur stevig doorwandelen normaal. En van Danny moet ik doorgaan met uitbreiden van die actieradius, dus dat doe ik.

Waar niemand in gelooft behalve ikzelf, is het doel dat ik mij heb gesteld - is het niet voor 2016, dan is het voor 2017 - : De Kennedymars lopen!
 Te hoog gegrepen? Te hoog ingezet? Ya bet! U ain seen nothing yet!
En als ik daar een badge voor krijg, die Kennedymars die ik ga lopen, dan gaat die naar Danny's praktijk, en Ortho2000 krijgt een foto ervan.

09-12-2015 11:35:00
6976
Print
 
Comments List
Prachtig nieuws!
Proficiat met deze nieuwe loopontwikkelingen.
Ik wens jou heel veel wandelplezier!
Feliciterende groet,
Hee Wolf,
Wat een geweldige verbetering voor jou joh en wat fijn dat je weer kan lopen. De schade is gedaan en je kan er nu alleen nog maar het beste van maken, maar ben blij voor jou dat je weer kan lopen :)
ik heb zelf de afgeloppen maanden ook in de lappenmand gezeten met mijn rechterpootje. Een diabetische voet , geamputeerde teen en een ziekenhuisbacterie, brrrr. Ellende gehad joh, wil je niet weten.
Gelukkig ben ik nu aan de beterende hand maar het is nog niet genezen.
helaas heb ik al een tijdje geen blog meer maar zit er wel weer aan te denken er weer een op te zetten.
ben wel te vinden op Facebook
Greetz,
Zohra
Hola Zohra! Wat leuk om weer iets van jou te zien! Helaas dan minder goed nieuws. Dat is ook enorme snert zeg. Ik wist niet eens dat je diabetes hebt. Hopen dat het goed en rap herstelt. Die ziekenhuisbacteria zijn doodeng!
Hey Wolf,
ja lang geleden he? Maar ik ben nog niet dood... Ben inmiddels ook verhuisd van Rdam naar Capelle 2,5 jaar geleden.
Heb wat toestanden gehad met die voet joh pfff. Ik weet pas sinds April dat ik diabeet ben. Het begon met een eenvoudige eeltpit die is gaan ontsteken.,de ontsteking is naar binnen geslagen en door mijn hele voet verspreid. Later kwam die ziekenhuis (B.R.M.O.) bacterie erbij en die hou ik nu dus mijn hele leven bij me en daar kom ik nooit meer vanaf.
Mijn middelste teen van mijn rechtervoet is verwijderd en heb drie weken met een vacuumpomp gelopen om de rommel eruit en de boel naar elkaar te zuigen zeg maar en het geneest nu heel mooi gelukkig, maar geestelijk heb ik er een aardige klap door gekregen hoor. Maar ja, dit-verwerken-we-ook-wel-weer, pfff
Dat klinkt jaloersmakend goed Wolf! Ik zou zeggen ga er voor, waarom zou je het niet kunnen bereiken. Als je ziet hoever je nu al bent gekomen.
Geweldig Wolf, lekker lopen heerlijk zo zonder stok. Lang leve Danny, die je daar mee heeft kunnen helpen.
Ik ben een aantal malen hier wezen kijken maar ik zag alleen het log over Willem en nu staan er zowaar twee voor mij nog onbekende stukken op je blog. Die Kennedymars gaat je gewoon lukken , je bent een doorzetter.
Voor nu een fijn weekend toegewenst.
Zohra,
sterkte met alle tegenslagen.
Bemoedigende groet,
Dankjewel Rob
Ha CiNNer en Haba,
Wat leuk om jullie weer te treffen, ik moet weer eens alle blogs langsgaan zie ik wel, er zijn er nog heel wat van de oude garde.
Dank je beide. Ik heb inmiddels de Kennedymars van 2017 als doel. In 2016 gaan we de wandelafstanden gestaag uitbreiden en bv ook aan de avondvierdaagse deelnemen met de langste afstand. Wat de hond daarvan vindt... heh, meestal wil die aan het eind van een wandel meteen wéér. We zullen zien, ze traint gewoon mee.
Hey Wolf! Ik kan je bijna niet volgen met al die schrijfaktiviteit! Langzamer, haha. Nee hoor, maar het moet duidelijk nog wennen. Gelukkig vangt de oude garde je berichten op, ik zie ze ook verschijnen in de mail.
Prachtig nieuws allemaal, dit en de Canta erbij! Ik snap volkomen hoe benauwd je wereld wordt als je je steeds minder (ver) kunt bewegen. En als je iets steeds meer dreigt kwijt te raken waardeer je pas echt dat, wat je terugkrijgt. Maar hoe het zo lang zo moeilijk kon zijn om bij de juiste personen terecht te komen, ik blijf het niet snappen. Toen je schreef over het intercollegiaal overleg, toen dacht ik oké.. nu gaan ze het serieus nemen! Mooi! (maar toch kwam dit pas op jouw initiatief op gang hè, net zoals ik de medici op het juiste spoor naar een diagnose moest zetten).
Nou goed, jij bent blij en dat telt. Ik heb het idee dat die hele verhuizing naar het platteland hier ook wel behoorlijk aan heeft bijgedragen! Gek hoe veranderingen onverwachte uitwerkingen kunnen hebben. Jammer dat je door de Canta ook kennis maakt met de bijzondere aandacht voor alles wat afwijkt, daar - maar ze snappen natuurlijk wel dat het nuttige dingen zijn.
Wat geweldig trouwens om deze hele ontwikkeling samen te beleven met je hond! Lekker samen nieuwe avonturen aangaan, wauw.
Nou, ga dóór Wolf! Ik sta achter je :) Vanachter mijn computer!
Groeten van hierzo,
Clemens.
Hee Wolfje, ik heb besloten om ook maar weer een blog op te zetten, ik miste het toch wel. Als je mijn naam aanklikt kom je op mijn blog.
Groetjes,
Zohra
De URL is al aangepast in mijn lijstje :O) .
Thanx Wolffie,,, eigenlijk is het precies hetzelfde adres dat ik vroeger had op Blogspot, alleen zonder dat ik er een eigen domein aan had gekoppeld :)