We zouden iemand naar Zeist brengen en later op de dag weer ophalen en vonden het een mooie gelegenheid voor een dagje verlof om te gaan wandelen in het Zeisterbos met de honden.
Het Zeisterbos is een droom-losloopgebied voor honden en een schier oneindig wandelgebied.

De herder is hier al vaker geweest maar den teckel nooit.

We hadden uitzonderlijk geluk: er lag een prachtige laag sneeuw.
Nu is het Zeisterbos zelfs in de stromende regen het bewandelen waard, maar échte sneeuw, dat hebben wij in geen jaren meegemaakt.

DSC01174 blog

Zoals dat vroeger voelde.
De stilte. De verandering. De eenwording.

En : de dolle pret van den teckel, de beschaafde genoegens van de herder, ons eigen plezier bij het knarsen van onze schoenen in de sneeuw, het paadje dat wij vonden als eerste, om dan te ontdekken dat de reden dat wij dit als eerste vonden, was, dat het geen paadje was...

DSC01153 blog

Bij een wandeling in het Zeisterbos hoort een bezoek aan de manenschapen.

DSC01189 blog

En, even verderop, een blik op de levensgrote, zeer recent gerestaureerde, zinken edelherten in de tuin van de boswachterswoning.

Dit is maar een stukje Zeisterbos. Als je wilt, kun je helemaal doorlopen tot aan de Pyramide van Austerlitz.

Wij keerden heives, naar Limburg, alwaar geen sneeuwvlok te bekennen bleek. 

DSC01183 blog

13-02-2017 00:59:00
2696
Print
 
Comments List
Een prachtwandeling en ontdekkingstocht.

Sneeuw is mooi, fijn en plezier.



Warme groet,
Dat was weer een fijne wandeling, zowel voor een wolf als voor honden ;)

Vroeger kwam ik vaak in die buurt, mijn tante bezat daar een vakantiewoning. Nu blijf ik meestal in de buurt van De Bilt, waar mijn zus woont.
O ja! Dat drong niet eens direkt tot me door, maar je moest er een eind voor reizen! Maar prachtig haha, de lol van het teckeltje is duidelijk :) Klopt wat je zegt, het meest bijzondere van de sneeuw is misschien niet eens de witheid van alles, maar de stilte. Een serene wereld . Waarin je geweldig op ontdekkingsreis kunt zijn. Met van die paadjes :) Lekker hè, om er gewoon te kunnen LOPEN! O ik vergeet iets, ik zal nog ff klikken op die maneschapen, lijkt me heel interessant. Maar, een mooie expeditie!
Aha! De manenschapen zijn om meer dan één reden manenschapen!
Ik had kunnen weten dat dit een Full Moon Guy zou interesseren ;O}}}
Goh Wolf, waar jij (jullie) zoveel winterplezier beleven in het Zeisterbos -je beschrijft het prachtig- was dat zelfde bos voor mij een groot trauma.

Ik was vier jaar... enfin.... er is alles over te lezen op: https://essenloog.blogspot.nl/2010/02/trauma.html
Ha Wolf, dank je voor je reaktie. Ja, ik vermoed van wel... op die momenten dan hè. Maar goed, ik rem vaak al snel weer af hoor en dan trekt iets/iemand me wel weer terug. Het blijft gewoon altijd een beetje een aantrekken en afstoten, tussen die plek en het echte leven. Iets blijft er over van een valse start. Mja.
Ik heb je bloglink gevolgd Es, en met toenemende horror gelezen.

Ja ik begrijp waarom jij en het Zeisterbos, of zelfs welk bos dan ook, waarschijnlijk nooit meer samen kunnen.

Voor een boswolf zoals ik is het niet mogelijk om niet over bossen en wandelingen te bloggen, anders zou ik het uit respect voor jou doen.

Mijn hart springt op als we vanuit het zuiden naar Zeist of [met de sleurhut] Achterhoekswaarts afreizen; hoewel ik zeer bang ben op de snelweg, is het me de reis waard, en tegenwoordig leid ik mezelf onderweg af met TedTalks en mijn cursus Noors.

Het Laantje Zonder Eind heeft voor mij een volkomen andere connotatie.

Zelf was ik bij geboorte ook al opgegeven, "vergeet deze maar die gaat het niet halen" was het. Zwaar ondergwicht en véél te vroeg geboren na een met veel moeite opgerekte zwangerschap.

welaan ziehier Es, hier zitten we dan ;O}}.

Mijn ma heeft trouwens ook in een bleekneusjes-kolonie gezeten na de oorlog. Weet niet welke, niet in Zeist.



Ik zou het leuk vinden als de foto's van onze blije honden en de prachtige bomen en al dat soort dingen je misschien een héél klein beetje konden doen vergeten, maar ik begrijp ook dat je daar wellicht helemaal niet voor open wil staan.



Scheur jij lekker in je Canta door Amsterdam, dan scheurt diz Wolf in het Vehikel door de durpjes, is iedereen gelukkig!

:O}}
Typ ik onder een sneeuwlogje! Bizar toch :) Dank Wolf, je reaktie is desalniettemin niettegenstaande een mooie reaktie. En krijg nou wat! Dank dank voor het vinden van het gedicht (had ik misschien ook kunnen doen maar ja....) ! Erg leuk.

Ik zou meer gedichten moeten lezen vind ik soms. Van die echte, die Britse romantici bv.

Maar goed, als ik ooit echt met pensioen ben misschien. Al liggen er dan ook nog films, stripboeken en cd's te wachten.

Ik heb wel een beetje met je te doen hoor, maar ja wel eigen keuze die baan van jou! Keihard is ie hè. Ik moet wel denken aan dat landschap waar je nu woont en werkt, ik zie altijd bergen en dalen voor me die opeens ergens liggen waar je ze niet verwacht; en dat is lastiger dan de vlakke wegen die we elders in het land hebben, meestal dan. Nou ja: zet 'm op.

O, dat vertaalde gedicht had ik niet uitgezocht omdat het op het eerste sloeg hoor, het kwam in me op door het citaat dat ik op tv hoorde.
Goede morgen Wolf, bedankt voor je reactie, dus bij jou is het ook zo'n komen en gaan van verschillende vogels. Ik zit er altijd met plezier naar te kijken, onder het genot van een kopje koffie of thee. Nu heb ik veel bomen in de tuin en mijn huis staat aan de rand van het dorp, vandaar dat er ook zoveel verschillende vogels langs komen.

Toen ik als kind in korte vakanties wel bij mijn tante in het bos logeerden, gingen we vaak doodstil in de tuin staan met wat doppinda's op onze handen. Dan kwamen de meesjes op je hand en hoofd zitten om te eten en soms klommen er eekhoorntjes tegen je benen op om ook wat nootjes te scoren. Het was voor een kind moeilijk om stil te staan, maar het voelde als een grote beloning dat de dieren je zo vertrouwden dat ze bij je kwamen eten.

Tegenwoordig is daar in de buurt een groot vakantiepark gebouwd en er is heel veel volk tijdens de weekends, dus ik vrees dat de vogeltjes en de eekhoorntjes niet meer zouden komen omdat de stilte ook is verdwenen.
Ha Postbode! Ik zal, ik zal :) Dromen is cool, lente is hot. Dankje voor je bezoekje!
Ha Wolf! Dank je! Niks mis hoor met roze, alleen doet het soms pijn aan mijn ogen :) Voor de rest, ach ik hou van de nacht(kleuren) maar zon en zo willen we toch stiekem ook. Een mens wil nog al eens alles, geloof ik.

Waha, moet lachen om je sneeuwlogje, een milde glimlach hoor, positief, zeg maar.

Een groet en een zwaai en ook ☼ !