Natuurlijk regent het. Het zeikt van de regen zelfs, de hele lange huis-aan-huis ronde lang. De regenjas is ergens op de helft al volledig doordrenkt.

Dus ik mis de kattepoes, die bij mooi weer een hele straat achter me aan loopt omdat ze weet dat ze bij de fiets een paar kattensnoepjes krijgt.
En ik mis het scharminkelige hondje van nummer negen, dat vandaag niet op het erf loopt, maar anders nu weer bijkans een toeval had gekregen door het voorbijgaan van de postbezorger - die altijd wat hondenkoekies uit te delen had, KEF KIEF HIER BEN IK!!!
En ik mis het véél te dikke meissie hond op het keerpunt van mijn route; ze loopt als een slak tenzij ze de postbezorger in het zicht krijgt - dan sleurt ze de baas ondersteboven. Want: koekies!

Iedereen is binnen, want het plenst.

Op een handvol adressen bezorg ik een eigen poststukje. Omdat dit adressen zijn waar ik de afgelopen negentien maanden "iets speciaals" mee heb gekregen.
Om gedag te zeggen, want dit is mijn laatste werkdag bij de posterijen.

Ik denk aan de epische en redelijk traumatische dwaaltochten van de eerste weken in dit dorp.
Dit dorp dat ik nu met de ogen dicht zou kunnen lopen.

De broze dame.
De mevrouw met de sterk wisselende, soms agressieve geestelijke aandoening.
De man van het krantendepot, die altijd Professionele Postelastieken van me mocht hebben.
De Zaterdag Van Het Losgebroken Paard.
En dat was een GROOT paard!
De Zaterdag Van De IJzel.
De dagen van hittegolf. Ik ben niet erg hittebestendig, ik kan beter tegen kou.
De dagen van STORM.
De vele lieve en de vele malen meer clichématig-hekel-aan-postbezorgers-hebbende honden.
In mijn wijk ook: paarden, paarden, paarden.

De levensverhalen. De ontmoetingen. De liefdevolle gebaren: een fles koud water, wil je koffie, wil je schuilen. En die ene keer dat ik daadwerkelijk omkiepte op straat, combinatie van hittegolf en wespesteek, een heleboel betrokken burgers om me heen en alle denkbare hulp, zelfs al had ik mijn eigen hulptroepen al ingeschakeld; niet uit sensatiezucht maar uit zorg.
Mijn bezorgdorp is een top-dorp!

Ik heb er ook geleerd met vogelspinnen om te gaan, trouwens.
En met bijna-blinde mensen.
En - ach, en zóveel  meer.

Mijn afscheid ging minder ongemerkt dan ik zelf had ingepland.
Ik onderschat hoezeer veel mensen zitten te wachten op de postbezorger.
Elk van mijn persoonlijk berichtje was al opgepakt vóórdat ik de straat uit was, en elk van de geadresseerden stond op straat om me te spreken.

Het was een mooie ronde, geheel in stijl met plensregen en natte post, oponthoud, oei-foutje! - momenten, en, zonder spijt, de laatste keer naar het depot voor het afronden van de zaken.

Want morgen begint een nieuwe baan. Een nieuw avontuur.
Onder hetzelfde motto als waarmee ik mijn oude kantoorbaan afsloot.
"De angst om te verliezen wat we hebben, verhindert ons om te worden wie we zijn."

01-10-2017 23:00:00
585
Print
 
Comments List
Al krijg je een nieuwe baan die je waarschijnlijk fijner vindt, toch blijft het afscheid van vaste mensen een weemoedig gevoel. Om met de Fransen te spreken : 'Partir cést mourier un peu ' maar veel geluk gewenst met je nieuwe werk.
Hey Wolf!!!



Ga je weer iets anders doen? Sorry heb je blog de laatste maanden niet echt gevolgd, ik besloot om weer eens een kijkje te komen nemen om te zien hoe het met je is en zie dat je weer iets anders gaat doen!



Veel succes bij je nieuwe baan :)



Groetjes,

Zohra
Hey Wolf! O man, nu zakt jouw vlaggetje hier in mijn mail al heel snel naar beneden en ik had nog niet eens gereageerd! Maar we blijven er aan werken.



Allereerst dan even: dankjewel. Jawel, ik ben deze zomer inderdaad terug geweest na tig jaar, heel raar is zoiets. Maar daarvan dateert die foto, en de herinnering aan het leuke terrasje en zon :) Het gekke is, de behoefte/de gevoelens van toen (heel vroeger) zijn echt weg; ik ben gelukkiger dan ooit, met lieve mensen in mijn leven en kennis en vaardigheden die ik toen niet had. Maar dat gevoel, of eigenlijk vooral de herinnering aan dat gevoel, gaat nooit helemaal weg uit je leven en op sommige plekken en momenten is het er opeens. Maar je hebt gelijk, ook zwakker. Ik verdring het ook niet volledig, ik denk dat het niet vergeten van dat deel van mijn leven bij mij hoort, en bovendien heb ik nog lang en veel gewerkt met jongelui die in dezelfde shit zaten. Dan moet je er echt iets van weten hè.



Afijn, zo gaat het dus met mij. En nu ben ik erg benieuwd naar de verandering in jouw beroepscarrière! Dit moet wel heel goed zijn wil je de posterijen laten schieten! Intussen ben je begonnen, dus ik hoop er ooit iets over te vernemen :) Veel sukses! En over je afscheid, natuurlijk jongen, natuurlijk. Je deed goed werk en was een vertrouwd gezicht. En nog aardig ook, echt! Dat wordt gezien, het wonderlijke is dat mensen het ook uiten, Mooi!



Ga zo door hè. Maar vooral, hou ons op de hoogte.

Groeten van hierzo :)



Je zult het vast gaan missen al die fijne momenten, die mooie mensen en die lieve dieren.



Toch wens ik jou een goede start op je nieuwe plek.



Vriendelijke groet,
Ja, en soms gok je dus mis. Dit is het niet geworden, laat staan gebleven. Ik mag op zoek naar een andere baan. Snert met wortelstamp*. **



* In plaats van de gebruikelijke kracht- dan wel private-onderdelen-termen gebruik ik liever iets vriendelijkers, bv het gerecht waar ik het meeste een hekel aan heb. Erwtensoep. Dat is stap 1 van vervangende krachttermen.

Stap 2 is de overtreffende trap. Ik gruwel van snert, maar ik ga over mijn nek van wortelstamp.

Dus als ik ECHT ENORM de pest in heb, dan wordt het: "snert met wortelstamp!"
Dat wat was behoort alweer tot een nostalgisch verleden. 'de angst om te verliezen': tja, alles is aan verandering onderhevig... loslaten en voorwaarts gaan, met of zonder snert en stamp -zoals ik vandaag lees ?-...

Heb je al gehoord over de nieuwe Canta. Ik kreeg een uitnodiging van Waaijenberg om komend weekend te komen proefrijden in de elektrische als met de stille benzine-uitvoering... Natuurlijk ga ik -op z'n minst- even kijken en wellicht eSperimenteren...
Ha Es!

Ja de bekendmaking van de nieuwe Canta heb ik met grote belangstelling gevolgd.

Ik zou zeer gaarne de electrische variant willen aanschaffen. Maar die is behoorlijk prijzig. Ik vrees dat de inruilprijs voor mijn oude vehikel niet opweegt tegen de prijs van een splinternieuwe electro-Canta.

Maar ik ben zéér geïnteresseerd!!
Gisteren had ik de eer een proefritje te rijden bij Waaijenberg met de nieuwe Canta: het was leuk om mee te maken, veel vernieuwingen zoals bredere banden, verwarming, minder lawaai, automatische open/dichtstand van de ramen.

De elektrische, hoewel deze lekker 'zoeft', vind ik helemaal niets. Heeft een actieradius van 35 km (in het meest gunstige geval)

Ik leg vaak per dag al 80 km af.



In bijgaande video kun je een flits zien!

https://www.youtube.com/watch?v=GkoUPVfxuus
Ha Es, ik kan aan U zien dat het een plezier is om in De Nieuwe rond te scheuren :O}}. Ik vind de vormen ook mooier.

Maar dat van de Electra valt dus bar tegen. Scheur ik gewoon nog een paar jaartjes rond in de oude ExlusivePlus. Is wellicht ook de Electra ondertussen sterk verbeterd.

Maar mag jij de Canta nu echt definitief houden van de Bovenbazen? [Dat zou geweldig nieuws zijn!]
test Even kijken of ik al een reactie geplaatst krijg.
Yessssss gelukt, nou weet ik al lang niet meer wat ik in de verloren gegane reacties neerzette, maar ik ben blij dat het nu weer wel lukt om hier te reageren. Ik houd zelf wel van winterkost zoals snert en wortelstamp (hier werd dat peejen en juun genoemd) Dus dat zal ik niet als krachtterm gebruiken. Ik gebruik niet vaak krachttermen maar verd**** ontsnapt me dan waarschijnlijk wel als ik echt boos ben. Ik wens je alvast een fijn weekend toe want wie weet vallen straks de reacties van Clemens en mij weer in het luchtledige :)
Hahaha, Haba verwoordt mijn gedachten, ik ben ook altijd kwijt wat ik schreef als ik opnieuw moet beginnen. Maar ach. Ik ben blij dat het weer mogelijk is contact te hebben :)

Dank voor je reaktie , ja ik ben eens heel erg aktueel ! En pakkend ook nog :)



Ik lees hierboven trouwens dat het niks is geworden met je nieuwe baan. Jeee... dat is zonde. Balen man. Als je er iets over wil zeggen ben ik wel heel benieuwd naar het hoe en wat, maar goed dat is aan jou. Ik wens je er veel sterkte mee en hoop dat er nieuwe plannen komen. Zijn er bij jullie, net als bij ons, ook meerdere postbezorgdiensten , zodat dat een optie is?



Afijn... voor nu alle goeds en een fijn weekend!

Dank, Wolf, dank. Ach ik moet jullie toch op de hoogte houden van het leven in en rond de Manor. Vind ik ;) Een groet uit het Natte Noorden.